0

دلیل بازی نکردن کودک با همسالان خود چیست؟

بازی نکردن کودک با همسالان خود
بازدید 127

به عنوان یک فردی که بیش از همه فرشته کوچک خود را دوست دارید، وقتی او را به پارک می‌برید، احتمالاً منتظرید که او به سمت همسالانش دویده و بازی کند. اما در این روزها، ما شاهد برخی از کودکان هستیم که به بازی کردن با همسالانشان علاقه چندانی ندارند. اما چرا؟ چرا بعضی از کودکان فقط دوست دارند با بزرگترها بازی کنند و بعضی دیگر به بازی کردن علاقه‌ای نشان نمی‌دهند؟ اگر می‌خواهید همه چیز را درباره علت‌ها و راهکارهای بازی نکردن کودکان بفهمید، با ما تا انتهای این مطلب همراه باشید.

بازی کردن چه اهمیتی در کودکان دارد؟

احتمالاً فکر می‌کنید که بازی کردن تنها یک تفریح و روشی برای تخلیه انرژی و سرگرم شدن است، اما در واقع بازی نقشی بسیار بیشتر از اینها دارد و وجود آن برای رشد کودکان ضروری است. بازی‌ها به بهبود و سلامت شناختی، جسمی، اجتماعی و عاطفی کودکان کمک می‌کنند. همچنین، بازی‌ها امکان تعامل بین والدین و فرزندان را فراهم می‌کنند و در نتیجه، اساسی قوی برای ایجاد روابط آینده میان آنها ساخته می‌شود.

بر اساس گزارشی از آکادمی اطفال آمریکا، بازی برای رشد کودکان اهمیت بسیار زیادی دارد و به عنوان حق مسلم هر کودک توسط کمیسیون عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد تأیید شده است. بازی کردن به فرزندان عزیز ما فرصتی می‌دهد تا تخیل و خلاقیت خود را برای رشد و گسترش به کار بگیرند. همچنین، به آنها کمک می‌کند تا یاد بگیرند چگونه با دیگران همکاری کنند و به طور همزمان، اجازه می‌دهد تا با شوق و علاقه جهان را کشف کنند. بنابراین، به بازی کردن به جدیت توجه کنید و آن را به عنوان یک عامل مهم برای رشد فرزندانتان در نظر بگیرید.

در مواجهه با بازی نکردن کودک، چه کاری باید انجام دهید؟

به عنوان والدین، مربیان و معلمان، معمولاً فکر می‌کنیم که کودکان به طور طبیعی می‌دانند چگونه بازی کنند. وقتی آنها به بیرون از خانه می‌روند، بلافاصله شروع به دویدن می‌کنند تا طبیعت اطراف خود را کشف کنند و ساختارهای خلاقانه‌ای را بسازند یا تصاویر دقیق و جزئیات‌داری را در ذهن خود ترسیم کنند. این کنجکاوی طبیعی درباره دنیای اطرافشان، به کودکان اجازه می‌دهد تا مهارت‌های لازم برای دستیابی به موفقیت را یاد بگیرند، کشف کنند و ایجاد کنند.

دلیل بازی نکردن کودکان سرگردان (wanderer)

بچه‌هایی که در کلاس یا محیط بازی به راحتی سرگردان می‌شوند، به عنوان “کودک سرگردان” شناخته می‌شوند. این بچه‌ها ممکن است این رفتار را به خاطر تعداد زیادی فعالیت که می‌توانند انتخاب کنند یا به دلیل تجربه محدودی با کودکان دیگر انجام دهند. این کودکان ممکن است مهارت‌های اساسی بازی کردن را برای ورود به فعالیتی که در حال اجرا است، نداشته باشند.

دلیل بازی نکردن کودکان هوسران (dabbler)

اشخاصی که از یک فعالیت به فعالیت دیگر پریدن و بدون واقعیت در آنها مشغول شوند، به عنوان “هوسران” شناخته می‌شوند. این گروه از افراد ممکن است نتوانند برای مدت طولانی بر روی یک کار تمرکز کنند و اغلب رفتارهایی را نشان می‌دهند که کمبود توجه را نشان می‌دهد. کودکان هوسران، به عنوان افرادی که به تنوع علاقه‌مند هستند و به سرعت بازی‌های خود را انتخاب می‌کنند، به تفاوت از دسته قبلی، اما هرگز به طور کامل درگیر آن فعالیت نمی‌شوند.

دلیل بازی نکردن کودکان طرد شده

دلیل بازی نکردن کودکان طرد شدهگروه بعدی کودکان طرد شده هستند. یک کودک طرد شده (rejected child) معمولاً در مهارت‌های اساسی بازی کردن کمبود دارد. این مهارت‌ها شامل آگاهی از دیگران، مهارت نوبت دهی و مهارت حل مسئله می‌شوند. اگر کودکی نسبت به دیگران بی‌اطلاع و بی‌توجه باشد، ممکن است نتواند به صحبت‌های بقیه گوش دهد و علاوه بر این، نتواند دیدگاه‌های آنها را درک کند. مهارت حل مسئله به بچه‌ها این امکان را می‌دهد تا نیازها و خواسته‌های خود را بیان کنند و در عین حال به نیازها و خواسته‌های دیگران نیز گوش کنند و با همکاری با یکدیگر همکاری کنند.

نظرات کاربران

  •  چنانچه دیدگاهی توهین آمیز باشد و متوجه نویسندگان و سایر کاربران باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه دیدگاه شما جنبه ی تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه از لینک سایر وبسایت ها و یا وبسایت خود در دیدگاه استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه در دیدگاه خود از شماره تماس، ایمیل و آیدی تلگرام استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاهی بی ارتباط با موضوع آموزش مطرح شود تایید نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *