به گزارش ایسنا؛ سیستم ایمنی در ناباروری نقش کلیدی و تعیینکنندهای دارد.
دکتر امیرحسن زرنانی، مدیر گروه ایمنیشناسی تولید مثل در پژوهشگاه ابنسینا، تأکید میکند که سیستم ایمنی باید در تمام مراحل بارداری با هماهنگی کامل عمل کند. او بیان میکند:
«اگرچه در بسیاری از موارد سیستم ایمنی بهعنوان عامل اولیه ناباروری شناخته نمیشود، ولی در تقریباً تمامی موارد ناباروری یا اختلالات بارداری، سیستم ایمنی بهعنوان عامل ثانویه و مهم دخیل است.»
زرنانی سیستم ایمنی را به «پلیسی در بدن» تشبیه میکند که باید نظم را ایجاد کند. اگر این پلیس دچار اختلال شود، ممکن است بهجای محافظت، مانعی برای لانهگزینی یا تداوم بارداری ایجاد کند.
برای درمان ناباروری، باید رویکردی چندبعدی اتخاذ شود که به دانش ایمنیشناسی توجه ویژهتری داشته باشد. ترکیب تخصصهای ژنتیک، پزشکی باروری و ایمنیشناسی میتواند به ایجاد درمانهای دقیقتر و شخصیسازیشده کمک کند.
نگاه علمی به ماجرا
تحقیقات نشان میدهند که اختلالات هورمونی، ناهنجاریهای ژنتیکی و مشکلات آناتومیکی میتوانند از طریق واکنشهای ایمنی بدن، به ناباروری یا سقط مکرر منجر شوند. مشکلات عملکرد سلولهای ایمنی در رحم یا ناسازگاری ایمنی بین مادر و جنین، از جمله عوامل مؤثر در شکست مکرر لانهگزینی و سقطهای پیاپی هستند.
اقدامات پژوهشگاه ابنسینا
پژوهشگاه ابنسینا برنامههای گستردهای را برای بررسی نقش سیستم ایمنی در ناباروری آغاز کرده است. هدف از این برنامهها، شناسایی نشانگرهای قابل اعتماد ایمنی در بیماران نابارور و طراحی درمانهای مؤثرتر و هدفمندتر است.
نظرات کاربران